WHO Declares Ebola Outbreak an International Health Emergency

Health Desk
17 May
Sandeep Dhand
Nutritionist And Health Educator

World Health Organization has declared the Ebola outbreak caused by the Bundibugyo virus in Democratic Republic of the Congo and Uganda a “Public Health Emergency of International Concern” (PHEIC). The decision was taken after confirmed Ebola cases and deaths raised fears of further international spread.

According to WHO, by 16 May 2026, eight confirmed Ebola cases, 246 suspected cases, and 80 suspected deaths had been reported in Ituri Province of Congo. Two confirmed cases were also detected in Kampala among travelers arriving from Congo. Health officials say the actual number of infections may be much higher due to limited surveillance and ongoing insecurity in the affected areas.

WHO has warned that the outbreak is especially concerning because there are currently no approved vaccines or specific treatments for the Bundibugyo strain of Ebola. The organization has asked affected countries to strengthen contact tracing, isolation measures, laboratory testing, and public awareness campaigns. However, WHO has advised countries not to close borders or impose unnecessary travel and trade restrictions.

Epidemic of Ebola Disease caused by Bundibugyo virus in the DRC & Uganda determined a PHEIC
World Health Organization (WHO)
@WHO
·
May 17

Pursuant to paragraph 2 of Article 12 – Determination of a public health emergency of international concern, including a pandemic emergency of the International Health Regulations (2005) (IHR), the Director-General of the World Health Organization (WHO), after having consulted the States Parties where the event is known to be currently occurring, is hereby determining that the Ebola disease caused by Bundibugyo virus in the Democratic Republic of the Congo and Uganda constitutes a public health emergency of international concern (PHEIC), but does not meet the criteria of pandemic emergency, as defined in the IHR.

The Director-General of WHO expresses his gratitude to the leadership of the Democratic Republic of the Congo and Uganda for their commitment to take necessary and vigorous actions to bring the event under control, as well as for their frankness in assessing the risk posed by this event to other States Parties, hence allowing the global community to take necessary preparedness actions. In his determination the Director-General of WHO has considered, inter alia, information provided by the States Parties – the Democratic Republic of the Congo and Uganda – scientific principles as well as the available scientific evidence and other relevant information; and assessed the risk to human health, the risk of international spread of disease and of the risk of interference with international traffic.

The Director-General of WHO considers that the event meets the criteria of the definition of PHEIC, contained in Article 1 – Definitions of the IHR, for the following reasons: 1. The event is extraordinary for the following reasons:
As of 16 May 2026, eight laboratory-confirmed cases, 246 suspected cases and 80 suspected deaths have been reported in Ituri Province of the Democratic Republic of the Congo across at least three health zones, including Bunia, Rwampara and Mongbwalu. In addition, two laboratory confirmed cases (including one death) with no apparent link to each other have been reported in Kampala, Uganda, within 24 hours of each other, on 15 and 16 May 2026, among two individuals travelling from the Democratic Republic of the Congo. A further case reported on 16 May, an individual returning from Ituri to Kinshasa, has tested negative for Bundibugyo virus on confirmatory testing by INRB, and is therefore not considered a confirmed case.

Unusual clusters of community deaths with symptoms compatible with Bundibugyo virus disease (BVD) have been reported across several health zones in Ituri, and suspected cases have been reported across Ituri and North Kivu. In addition, at least four deaths among healthcare workers in a clinical context suggestive of viral haemorrhagic fever have been reported from the affected area raising concerns regarding healthcare-associated transmission, gaps in infection prevention and control measures, and the potential for amplification within health facilities.

There are significant uncertainties to the true number of infected persons and geographic spread associated with this event at the present time. In addition, there is limited understanding of the epidemiological links with known or suspected cases.

However, the high positivity rate of the initial samples collected (with eight positives among 13 samples collected in various areas), the confirmation of cases in both Kampala and Kinshasa, the increasing trends in syndromic reporting of suspected cases and clusters of deaths across the province of Ituri all point towards a potentially much larger outbreak than what is currently being detected and reported, with significant local and regional risk of spread. Moreover, the ongoing insecurity, humanitarian crisis, high population mobility, the urban or semi-urban nature of the current hotspot and the large network of informal healthcare facilities further compound the risk of spread, as was witnessed during the large Ebola virus disease epidemic in North Kivu and Ituri provinces in 2018-19. However, unlike for Ebola-zaire strains, there are currently no approved Bundibugyo virus-specific therapeutics or vaccines. As such, this event is considered extraordinary.

2. The event constitutes a public health risk to other States Parties through the international spread of disease. International spread has already been documented, with two confirmed cases reported in Kampala, Uganda on 15 and 16 May following travel from the Democratic Republic of the Congo. Both confirmed cases were admitted to intensive care units in Kampala. Neighboring countries sharing land borders with the Democratic Republic of the Congo are considered at high risk for further spread due to population mobility, trade and travel linkages, and ongoing epidemiological uncertainty.
3. The event requires international coordination and cooperation to understand the extent of the outbreak, to coordinate surveillance, prevention and response efforts, to scale up and strengthen operations and ensure ability to implement control measures.The Director-General of WHO, under the provisions of the IHR, will be convening an Emergency Committee, as soon as possible to advise, inter alia, on the proposed temporary recommendation for States Parties to respond to the event. The WHO advice is enumerated below and will be subject to further refinement as appropriate after having considered the advice from the Emergency Committee and issuing of Temporary Recommendations.

WHO advice
For States Parties where the event is occurring (the Democratic Republic of the Congo and Uganda)

Coordination and high-level engagement

Activate their national disaster/emergency management mechanisms and establish an emergency operation centre, under the authority of the Head of State and relevant government authority, to coordinate response activities across partners and sectors to ensure efficient and effective implementation and monitoring of comprehensive Bundibugyo virus disease control measures. These measures must include enhanced surveillance including contact tracing, infection prevention and control (IPC), risk communication and community engagement, laboratory diagnostic testing, and case management. Coordination and response mechanisms should be established at national level, as well as at subnational level in affected areas and at-risk areas.

Should national capacities be overwhelmed, collaboration with partners should be enhanced to strengthen operations and ensure the ability to implement control measures in all affected and neighbouring areas.

Risk communication and community engagement
Ensure that there is a large-scale and sustained effort to fully engage the community – through local, religious and traditional leaders and healers – so communities play a central role in case identification, contact tracing and risk education; the population should be made fully aware of the benefits of early treatment.

Strengthen community awareness, engagement, and participation in particular to identify and address cultural norms and beliefs that serve as barriers to their full participation in the response, and integrate the response within the wider response required to address the needs of the population, particularly in contexts of the protracted humanitarian crisis in Eastern DRC.

Surveillance and laboratory
Strengthening surveillance and laboratory capacity across affected provinces and neighbouring provinces, through the establishment of (1) dedicated surveillance and response cells within affected health zones and across key at-risk neighbouring health zones, (2) enhanced community surveillance, particularly focused on community deaths, and (3) decentralized laboratory capacity for testing of Bundibugyo virus.

Infection prevention and control in health facilities and in the context of care
Strengthen measures to prevent nosocomial infections, including systematic mapping of health facilities, triage, targeted IPC interventions and sustained monitoring and sustained supervision.

Ensure healthcare workers receive adequate training on IPC, including the proper use of PPE, and that health facilities have appropriate equipment to ensure the safety and protection of their staff, their timely payment of salaries and, as appropriate, hazard pay

Patients’ referral pathway and access to safe and optimized intensive care

Ensure that suspected cases can be safely transferred to specialized clinical units for their isolation and management in a human and patient-centred approach.

Establish specialized treatment centers or units, located close to outbreak epicenter(s), with staff trained and equipped to implement optimized intensive supportive care.

Research and development of medical countermeasuresImplement clinical trials to advance the development and use of candidate therapeutics and vaccine, supported by partners.

Border health, travels and mass-gathering eventsUndertake cross-border screening and screening at main internal roads to ensure that no suspected case is missed and enhance the quality of screening through improved sharing of information with surveillance teams.

There should be no international travel of Bundibugyo virus disease contacts or cases, unless the travel is part of an appropriate medical evacuation.

To minimize the risk of international spread of Bundibugyo virus disease:
confirmed cases should immediately be isolated and treated in a Bundibugyo virus disease Treatment Centre with no national or international travel until two Bundibugyo virus-specific diagnostic tests conducted at least 48 hours apart are negative; contacts (which do not include properly protected health workers and laboratory staff who have had no unprotected exposure) should be monitored daily, with restricted national travel and no international travel until 21 days after exposure; probable and suspect cases should immediately be isolated and their travel should be restricted in accordance with their classification as either a confirmed case or contact.

Implement exit screening of all persons at international airports, seaports and major land crossings, for unexplained febrile illness consistent with potential Bundibugyo virus disease. The exit screening should consist of, at a minimum, a questionnaire, a temperature measurement and, if there is a fever, an assessment of the risk that the fever is caused by Bundibugyo virus disease. Any person with an illness consistent with Bundibugyo virus disease should not be allowed to travel unless the travel is part of an appropriate medical evacuation.

Consider postponing mass gatherings until BVD transmission is interrupted.

Safe and dignified burials
Ensure funerals and burials are conducted by well-trained personnel, with provision made for the presence of the family and cultural practices, and in accordance with national health regulations, to reduce the risk of Bundibugyo virus infection. The cross-border movement of the human remains of deceased suspect, probable or confirmed Bundibugyo virus disease cases should be prohibited unless authorized in accordance with recognized international biosafety provisions.

Operations, supplies and logistics
Strong supply pipeline needs to be established to ensure that sufficient medical and laboratory commodities and other critical items, especially personal protective equipment (PPE), are available to those who appropriately need them.

For States Parties with land borders adjoining States Parties with documented Bundibugyo virus disease
Unaffected States Parties with land borders adjoining States Parties with documented Bundibugyo virus disease transmission should urgently enhance their preparedness and readiness capacity, including active surveillance across health facilities with active zero reporting, enhancement of community surveillance for clusters of unexplained deaths; establish access to a qualified diagnostic laboratory; ensure that health workers are aware of and trained in appropriate IPC procedures; and establish rapid response teams with the capacity to investigate and manage BVD cases and their contacts.

Dedicated coordination mechanisms should be in place at national and subnational level in all Unaffected States Parties with land borders adjoining States Parties with documented cases of Bundibugyo virus disease. States should be prepared to detect, investigate, and manage Bundibugyo virus disease cases; this should include assured access to a qualified diagnostic laboratory for Bundibugyo virus disease, isolation and case management capacity and activation of rapid response teams.

Any State Parties newly detecting a suspected or confirmed Bundibugyo virus disease case or contact, or clusters of unexplained deaths should treat this as a health emergency, take immediate steps in the first 24 hours to investigate and stop a potential outbreak by instituting case isolation, case management, establishing a definitive diagnosis, and undertaking contact tracing and monitoring as required.

If Bundibugyo virus disease is confirmed to be occurring in the State Party, the full recommendations for State Parties with Bundibugyo virus disease transmission should be implemented, on either a national or subnational level, depending on the epidemiologic and risk context. State Parties should immediately report the confirmation of Bundibugyo virus disease to WHO.

Risk communications and community engagement, especially at points of entry, should be increased.

At-risk countries should put in place approvals for investigational therapeutics as an immediate priority for preparedness.

For all Other States Parties
No country should close its borders or place any restrictions on travel and trade. Such measures are usually implemented out of fear and have no basis in science. They push the movement of people and goods to informal border crossings that are not monitored, thus increasing the chances of the spread of disease. Most critically, these restrictions can also compromise local economies and negatively affect response operations from a security and logistics perspective.

National authorities should work with airlines and other transport and tourism industries to ensure that they do not exceed WHO’s advice on international traffic.

States Parties should provide travelers to Bundibugyo virus disease affected and at-risk areas with relevant information on risks, measures to minimize those risks, and advice for managing a potential exposure.

The general public should be provided with accurate and relevant information on the Bundibugyo virus disease outbreak and measures to reduce the risk of exposure.

State Parties should be prepared to facilitate the evacuation and repatriation of nationals (e.g. health workers) who have been exposed to Bundibugyo virus disease.

Entry screening at airports or other ports of entry outside the affected region are not considered needed for passengers returning from areas at risk.

ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿਹਤ ਨਿਯਮਾਂ 2005 (IHR) ਦੇ Article 12 – “ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ (PHEIC) ਦੀ ਪਛਾਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ” ਦੇ ਪੈਰਾ 2 ਅਨੁਸਾਰ, World Health Organization ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ-ਜਨਰਲ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਇਸ ਵੇਲੇ ਵਾਪਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ Democratic Republic of the Congo ਅਤੇ Uganda ਵਿੱਚ Bundibugyo ਵਾਇਰਸ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ Ebola ਬਿਮਾਰੀ ਇੱਕ “ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ” (PHEIC) ਬਣਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ IHR ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ “Pandemic Emergency” ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

WHO ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ-ਜਨਰਲ ਨੇ Democratic Republic of the Congo ਅਤੇ Uganda ਦੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਅਤੇ ਕੜੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦਿਖਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਹੋਰ ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਖਤਰੇ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ।
ੱ
ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ WHO ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ-ਜਨਰਲ ਨੇ, ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ – Democratic Republic of the Congo ਅਤੇ Uganda – ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ, ਉਪਲਬਧ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਬੂਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ; ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਖਤਰੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੈਲਾਅ ਦੇ ਖਤਰੇ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਖਤਰੇ ਦਾ ਅੰਕਲਨ ਕੀਤਾ।

WHO ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ-ਜਨਰਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਘਟਨਾ IHR ਦੇ Article 1 – Definitions ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ PHEIC ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ‘ਤੇ ਖਰੀ ਉਤਰਦੀ ਹੈ, ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ:

1. ਇਹ ਘਟਨਾ ਅਸਧਾਰਣ ਹੈ, ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ:
   16 ਮਈ 2026 ਤੱਕ, Democratic Republic of the Congo ਦੇ Ituri Province ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਸਿਹਤ ਖੇਤਰਾਂ – Bunia, Rwampara ਅਤੇ Mongbwalu – ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਲੈਬ-ਪੁਸ਼ਟੀਸ਼ੁਦਾ ਮਾਮਲੇ, 246 ਸੰਦੇਹਾਸਪਦ ਮਾਮਲੇ ਅਤੇ 80 ਸੰਦੇਹਾਸਪਦ ਮੌਤਾਂ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, Kampala, Uganda ਵਿੱਚ 15 ਅਤੇ 16 ਮਈ 2026 ਨੂੰ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਬੰਧ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਲੈਬ-ਪੁਸ਼ਟੀਸ਼ੁਦਾ ਮਾਮਲੇ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੌਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ) ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿਅਕਤੀ Democratic Republic of the Congo ਤੋਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਆਏ ਸਨ।
16 ਮਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਾਮਲਾ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ Ituri ਤੋਂ Kinshasa ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। INRB ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ Bundibugyo ਵਾਇਰਸ ਲਈ ਟੈਸਟ ਨੈਗੇਟਿਵ ਆਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟੀਸ਼ੁਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।

Ituri ਦੇ ਕਈ ਸਿਹਤ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ Bundibugyo Virus Disease (BVD) ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਮੌਤਾਂ ਦੇ ਅਸਧਾਰਣ ਗਰੁੱਪ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ Ituri ਅਤੇ North Kivu ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹਾਸਪਦ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਚਾਰ ਸਿਹਤ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ viral haemorrhagic fever ਵਰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿਹਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਮਣ ਫੈਲਣ, infection prevention and control (IPC) ਦੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਅੰਦਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵੱਧਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।

ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਅਸਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਫੈਲਾਅ ਬਾਰੇ ਕਾਫ਼ੀ ਅਣਸ਼ਚਿਤਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਾਣੇ ਜਾਂ ਸੰਦੇਹਾਸਪਦ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਮਹਾਮਾਰੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕੜੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੀਮਿਤ ਸਮਝ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਪਾਜ਼ੀਟਿਵ ਦਰ (13 ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ 8 ਪਾਜ਼ੀਟਿਵ), Kampala ਅਤੇ Kinshasa ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਟੀਸ਼ੁਦਾ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ, Ituri ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹਾਸਪਦ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਦੀ ਵੱਧਦੀ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਕੋਪ ਮੌਜੂਦਾ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਵੱਡੇ ਫੈਲਾਅ ਦਾ ਖਤਰਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਚੱਲ ਰਹੀ ਅਸੁਰੱਖਿਆ, ਮਾਨਵੀ ਸੰਕਟ, ਵੱਡੀ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ, ਮੌਜੂਦਾ hotspot ਦਾ ਸ਼ਹਿਰੀ ਜਾਂ ਅਰਧ-ਸ਼ਹਿਰੀ ਸੁਭਾਉ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਾਲ ਵੀ ਫੈਲਾਅ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 2018-19 ਵਿੱਚ North Kivu ਅਤੇ Ituri ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਵੱਡੀ Ebola ਮਹਾਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪਰੰਤੂ Ebola-zaire strains ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, Bundibugyo ਵਾਇਰਸ ਲਈ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਖਾਸ ਦਵਾਈ ਜਾਂ ਟੀਕਾ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਅਸਧਾਰਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

2. ਇਹ ਘਟਨਾ ਹੋਰ ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੈਲਾਅ ਰਾਹੀਂ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਖਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ
   ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੈਲਾਅ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। 15 ਅਤੇ 16 ਮਈ ਨੂੰ Kampala ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੁਸ਼ਟੀਸ਼ੁਦਾ ਮਾਮਲੇ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੋ Democratic Republic of the Congo ਤੋਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਆਏ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ Kampala ਦੇ intensive care units ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

Democratic Republic of the Congo ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨੀ ਸਰਹੱਦਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੜੋਸੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ, ਵਪਾਰਕ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਮਹਾਮਾਰੀ ਸੰਬੰਧੀ ਅਣਸ਼ਚਿਤਤਾ ਕਾਰਨ ਹੋਰ ਫੈਲਾਅ ਦਾ ਉੱਚ ਖਤਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

3. ਇਸ ਘਟਨਾ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ
   ਪ੍ਰਕੋਪ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣ, ਨਿਗਰਾਨੀ, ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਨ, ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਉਪਾਅ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਿਯੋਗ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
   WHO ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ-ਜਨਰਲ IHR ਦੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਅਧੀਨ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਇੱਕ Emergency Committee ਬੁਲਾਉਣਗੇ, ਜੋ ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਲਈ ਅਸਥਾਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ‘ਤੇ ਸਲਾਹ ਦੇਵੇਗੀ।

WHO ਦੀ ਸਲਾਹ
ਉਹਨਾਂ ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ
(Democratic Republic of the Congo ਅਤੇ Uganda)
ਤਾਲਮੇਲ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ
ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਫ਼ਤ/ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ ਸਰਗਰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ Head of State ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਰਕਾਰੀ ਅਥਾਰਟੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ emergency operation centre ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ Bundibugyo Virus Disease ਕੰਟਰੋਲ ਉਪਾਅ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਲਮੇਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਾਅ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ surveillance, contact tracing, infection prevention and control (IPC), risk communication, community engagement, laboratory testing ਅਤੇ case management ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਜੇਕਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਘੱਟ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਵਧਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਜੋਖਮ ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ
ਸਥਾਨਕ, ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਆਗੂਆਂ ਅਤੇ ਹਕੀਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੀ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਕੇਸ ਪਛਾਣ, contact tracing ਅਤੇ ਜੋਖਮ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਇਲਾਜ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।

ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਲੈਬੋਰੇਟਰੀ
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਅਤੇ ਪੜੋਸੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ surveillance ਅਤੇ laboratory capacity ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਸਿਹਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ Infection Prevention and Control
Nosocomial infections ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ health facilities ਦੀ systematic mapping, triage, targeted IPC interventions ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।

Healthcare workers ਨੂੰ PPE ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਸਮੇਤ IPC ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਰੈਫਰਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ Intensive Care
ਸੰਦੇਹਾਸਪਦ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ specialized clinical units ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਖੋਜ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਉਪਚਾਰ ਵਿਕਾਸ
Candidate therapeutics ਅਤੇ vaccines ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਲਈ clinical trials ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।

ਸਰਹੱਦੀ ਸਿਹਤ, ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਇਕੱਠ
Cross-border screening ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ screening ਵਧਾਈ ਜਾਵੇ।

Bundibugyo Virus Disease ਦੇ contacts ਜਾਂ confirmed cases ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ medical evacuation ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।

Confirmed cases ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ isolation ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਦੋ ਨੈਗੇਟਿਵ ਟੈਸਟ ਆਉਣ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।

Contacts ਨੂੰ 21 ਦਿਨ ਤੱਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਾਤਰਾ ਰੋਕੀ ਜਾਵੇ।

Safe and Dignified Burials
ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟ੍ਰੇਨ ਕੀਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਸੰਦੇਹਾਸਪਦ, probable ਜਾਂ confirmed Bundibugyo Virus Disease ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦੇ ਪਾਰ-ਸਰਹੱਦੀ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ‘ਤੇ ਰੋਕ ਹੋਵੇ।

ਸਪਲਾਈ ਅਤੇ ਲੋਜਿਸਟਿਕਸ
PPE, medical ਅਤੇ laboratory supplies ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਉਪਲਬਧਤਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।

ਉਹਨਾਂ ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਲਈ ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨੀ ਸਰਹੱਦ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਜਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਰਹੱਦ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ preparedness ਅਤੇ readiness ਵਧਾਉਣ।
Active surveillance, community surveillance, diagnostic laboratory access, IPC training ਅਤੇ rapid response teams ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਜੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ suspected ਜਾਂ confirmed Bundibugyo Virus Disease case ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ health emergency ਮੰਨ ਕੇ ਪਹਿਲੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ isolation, diagnosis ਅਤੇ contact tracing ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਜੇ Bundibugyo Virus Disease ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ।

ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਲਈ
ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਆਪਣੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਬੰਦ ਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ‘ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਏ। ਅਜਿਹੇ ਕਦਮ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਧਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।

ਇਹ ਕਦਮ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਸਰਹੱਦੀ ਰਸਤਿਆਂ ਵੱਲ ਧੱਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਫੈਲਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਥਾਰਟੀਆਂ airlines ਅਤੇ transport industries ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ WHO ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨਾ ਲਗਾਉਣ
ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ Bundibugyo Virus Disease ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੌਰਾਨ ਖਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਉਪਾਅ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।

ਜਨਤਾ ਨੂੰ Bundibugyo Virus Disease ਪ੍ਰਕੋਪ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਉਪਾਅ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।

ਰਾਜ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ Bundibugyo Virus Disease ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਏ ਆਪਣੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਸਿਹਤ ਕਰਮਚਾਰੀ) ਦੀ evacuation ਅਤੇ repatriation ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ airports ਜਾਂ ports of entry ‘ਤੇ entry screening ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ।

About the Author

TV10 Punjab

Administrator

Visit Website View All Posts